چند روز پیش که با همشیره ی گرام بیرون رفته بودم
حسی قدیمی رو بعد از مدتها دوباره تجربه کردم : غیرت
یه خورده که راجع به این حس تفکر نمودم
دیدم ما نسبت به کسایی غیرتی میشیم
که اون رو مال خودمون می دونیم
و هیچ حسی احمقانه و ظالمانه تر از
این نیست که ما خودمون رو صاحب یه آدم دیگه بدونیم
پ ن : خیلی لذت بخشه که نسبت به همه ی احساساتت تجدید نظر کنی
آدمها دو دسته اند : یا خودخواهند یا احمق
احمقها رو که بیشتر از پنج دقیقه نمی تونم تحمل کنم
معمولا رابطه ام با آدمهای خودخواه هم ختم به دعوا می شه
نتیجه می گیریم : آه من چه قدر تنهایم
و کسی من را نمی فهمد و از این چرت و پرتها
پ ن ۱ : به قول شاعر : دوست دخترم تو باشی
پ ن ۲ : بابا حالا ما یه چیزی گفتیم شما چرا سریع به خودتون گرفتین
شما بازدیدکننده ی محترم آدم نیستید که . فرشته اید
