۱. نود و هشت ممیز هفت دهم در صد از اعمالِ نود وشش ممیز سی و هفت صدم در صد از افراد زنده تنها عکس العمل می باشد
۲ . تنها کسانی می تونند ادعای زندگی کردن کنند که اون یک و سه دهم در صد باقی مونده رو به بالای هژده ممیز چهل و هشت صدم در صد برسونند
۳کانس اول و آخر :
دوربین از بالا .....قایق شناور....یک نفر لم داده به چوب بادبان و می خونه:
" سیکو سیتا حالانتو خابی گیمی سارانتو"
زیر نویس فارسی : قسمت بود. قسمت نبود. صلاح در اینه. خدا خواست. خدا نخواست....
دوربین رو به بالا می آد دو تا پارو در ده متری قایق شناورند دوربین بالاتر می آد .
قایق داره به سمت یه آبشار می ره . قایق داره می ره هی
دوربین بالاتر می آد از جو و منظومه و اینها رد می شه و فقط یه نقطه رو نشون می ده
صدای خدا شنیده می شه که : ♀◙♀◙┘☼►↕◄‼§♀!
در خلال آن فرمایشات یه صدای شپلق هم شنیده می شه از دور البته.
زیر نویس فارسی : ( متاسفانه به علت مثبت هژده بودن فحش ها و رد شدن خانواده از این محل
از ارائه ی ترجمه معذوریم. اون صدای شپلق هم زیرنویس نداره که)
تصویر قطع می شه و عکس گل و بلبل در حال پخشه همراه با موزیک بی کلام
بهشت براي من نه جنات تجري من تحت الانهاره
نه مكاني پر از حوري و مخلفات
بهشت براي من يه جادّه ي بي انتهاست كه
بين آسمون خراشهاي سر به فلك كشيده محصوره
يه جاده كه لبه هاي جدولش سالم سالمند
و از زمين حداقّل شونزده سانت ارتفاع داره.
دمای هواش هیچ وقت از دو درجه زیر صفر بالاتر نمی ره
آسمونش هم نه آبيه نه آفتابي. خاكستريه
همیشه ی خدا هم سه نصف شبه.
آسمونش پُره از ابرهاي وحشي با رعد و برقهاي وحشت ناک و بارون سیل آسا .
ولی از اونجایی که بهشته و من هر چی دلم بخواد هست
وسط آسمون جلوتر از ابرها ماه کامل وایساده
توی بهشت به غیر از من که هدفون به گوش از رو لبه ی جدول
و پشت به دوربین
و رو به انتهای جادّه دارم راه می رم ( دوربین کجاست؟؟
به شما چه ؟؟. بهشت خودمه . دوست دارم اینجوری تصوّرش کنم )
و تک و توک ماشینهایی که با سرعت بالای صد تا
رو به دوربین دارن می گذرن هیچی نیست.
پ ن ۱ : یه چی تو مایه های استوری بُرد فیلمهای نوآر
با همون حجم از هراس و وهم و البته سیاه و سفید
پ ن ۲ : منم دقیقا معنای استوری برد و نوآر رو نمی دونم.سخت نگیرید